|
Fátima - miasto w Portugalii, leżące w centrum kraju. Sanktuarium w Fatimie jest celem wielu pielgrzymek katolickich i ośrodkiem kultu maryjnego.
Fátima leży w środkowej Portugalii, w dystrykcie Santarém, na południowy wschód od miasta Leiria. Do 30 czerwca 2003 Fátima wchodziła w skład gminy Ourém, Zgromadzenie Narodowe Portugalii zadecydowało o utworzeniu samodzielnej gminy Fatimy od 1 lipca 2003 roku.
W 1917 troje pasterzy z Fatimy - Francisco i Jacinta Marto oraz Lucia dos Santos - ogłosiło, że objawiła im się Matka Boska i przekazała trzy tajemnice fatimskie. Kościół katolicki uznał te objawienia za nie będące w sprzeczności z doktryną. Za cud uznał je w 1930.
Już od roku 1927 przybywały do Fatimy zbiorowe pielgrzymki z innych krajów. W latach 1928–1953 w miejscu objawień wzniesiono bazylikę Matki Bożej Różańcowej, tam też jest pochowana trójka pastuszków. W 1967 ponad milion pielgrzymów z całego świata uczestniczyło we mszy świętej celebrowanej przez papieża Pawła VI. Każdego roku do Fatimy przybywa ponad 5 milionów pątników ze wszystkich kontynentów.
Jan Paweł II beatyfikował Franciszka i Hiacyntę 13 maja 2000.
- BAZYLIKA MATKI BOSKIEJ RÓŻAŃCOWEJ
Wznosi się w miejscu, gdzie 13 maja 1917 roku, troje pastuszków bawiło się „budując niewielki murek, kiedy nagle zobaczyli błyskawicę, która ich przestraszyła i dlatego zebrali swoje stado, aby wrócić do domu”.
Autorem koncepcji projektu jest architekt holenderski Gerard van Kriechen; jego dzieło kontynuował portugalski architekt Joăo Antunes. 13 maja 1928 roku arcybiskup Evory Manuel da Conceiçăo Santos poświęcił kamień węgielny świątyni. Kościół konsekrowano 7 października 1953 roku. Tytuł bazyliki został mu nadany przez Piusa XII dekretem „Luce Suprema” w listopadzie 1954.
Budynek, mierzący 70,5 m długości i 37 m szerokości, zbudowano w całości z miejscowego kamienia (z regionu Moimento), natomiast ołtarze powstały z portugalskich marmurów z okolic Estremoz, Pero Pinheiro i Fatimy. Wieża dzwonnicza, wzniesiona w centrum zespołu architektonicznego, ma 65 metrów wysokości i jest zwieńczona koroną z brązu o wadze 7.000 kg, wykonaną w odlewni Bolhăo w Porto oraz widocznym w nocy z daleka podświetlanym krzyżem. Kuranty składają się z 62 dzwonów odlanych i strojonych w Fatimie przez José Gonçalves Coutinho z Bragi. Największy dzwon waży 3.000 kg, a jego serce 90 kg. Zegar jest dziełem Bento Rodrigues’a z Bragi. Marmurowe anioły na fasadzie wykonał Albano França.
Figura Niepokalanego Serca Maryi w niszy na wieży ma 4,73 m wysokości i waży 14 ton. Nad wejściem głównym do bazyliki znajduje się mozaika przedstawiająca koronację Matki Boskiej przez Trójcę Świętą. Została ona wykonana w Watykanie i tam pobłogosławiona przez ówczesnego Sekretarza Stanu kardynała Eugénio Paccelli (przyszłego papieża Piusa XII, zwanego „papieżem fatimskim”).
Postument z figurą Matki Boskiej Fatimskiej znajduje się dokładnie w tym samym miejscu, w którym rósł niewielki dąb, o wysokości nieco ponad metra (zniszczony przez pierwszych pielgrzymów, którzy rozebrali go gałązka po gałązce), na którym Matka Boska ukazywała się pastuszkom 13 maja, czerwca, lipca, września i października 1917 roku.
Budowa kaplicy była odpowiedzią na prośbę Matki Boskiej: „Chcę, żeby zbudowano tu kaplicę na moją cześć”.
Budowano ją w miejscu objawień od 28 kwietnia do 15 czerwca 1919 roku. Pierwszą mszę odprawiono 13 października 1921.
6 marca 1922 kaplica została wysadzona przy użyciu dynamitu; odbudowano ją jeszcze w tym samym roku.
W 1982 roku zbudowano przestronne zadaszenie zainaugurowane przy okazji wizyty papieża Jana Pawła II 12 maja tego roku.
W Roku Maryjnym 1988 kaplicę pokryto drzewem sosnowym pochodzącym z Rosji, z północy Syberii. Drewno to wybrano ze względu na jego lekkość i wytrzymałość.
Oryginalna kapliczka, choć poddana pewnym renowacjom, zachowała swój pierwotny, prosty i ludowy charakter.
www.santuario-fatima.pt
|
