|
Synaj (arab. جبل موسى = Dżabal Musa, hebr. הר סיני ), Góra Mojżesza – góra w Egipcie, w południowej części Półwyspu Synaj, w muhafazie Południowy Synaj. Wysokość 2.285 m n.p.m.. Jest to poszarpany nagi masyw z szaroczerwonego granitu.
Tradycyjnie utożsamiana z biblijną górą Horeb, gdzie, według Starego Testamentu, Bóg Jahwe przekazał Mojżeszowi kamienne tablice z dziesięciorgiem przykazań i zawarł przymierze z narodem izraelskim.
Isnieją dwa szlaki turystyczne:
* Dłuższy, łatwiejszy szlak, którym zdecydowana większość turystów wchodzi na szczyt, prowadzi krętą tzw. Wielbłądzią Ścieżką lub Ścieżką Paschy (Sikkat al-Basza), zaczynającą się około 50 m za murami klasztoru; trasę można pokonać w ciągu 2-3 godzin (2/3 trasy również na wielbłądzie), po drodze zlokalizowane są prowadzone przez miejscowych beduinów budki z przekąskami. Za rozpadliną pod samym szczytem łączy się z drugą trasą, z tego miejsca pozostaje 750 stopni do szczytu. Na szczycie znajduje się murowana kamienna kapliczka koło jaskini, w której według Biblii Bóg kazał się ukryć Mojżeszowi i która służyła mu za schronienie w czasie jego 40-dniowym pobycie na górze (Wj 33:22, 28). Kapliczka ta zbudowana została w 1934 roku na miejscu wczeniejszej, która powstała w V w. pozostaje mały kościół sięga piątego wieku. Istnieją tu również bardzo mały meczet.
* Krótsza (trudniejsza przy wychodzeniu, dlatego większość turystów nią schodzi) to Sikkat Sajidna Musa (Ścieżka Pana Naszego Mojżesza lub Schody Pokutne). Składa się z 3750 stopni, jak głosi legenda, wykutymi w skale w VI w. przez mnicha jako pokutę za zbrodnię, której miał się dopuścić. W ciągu 1,5 godziny można zejść nimi do klasztoru. Szlak biegnie przez nieckę z 500-letnim (inne źródła mówią 1000-letnim) cyprysem, jest to małe zagłębienie w połowie ponad trzykilometrowej grani Synaju. Nazywana jest Równiną Cyprysów (inne nazwy to Kotlina Eliasza; Basen Eliasza; Płaskowyż Eliasza lub Amfiteatr Siedemdziesięciu Mędrców), w której zatrzymują się pielgrzymi, jest tu również stara studnia, z której Beduini czerpią wodę. Znajduje się tam Brama Eliasza, a 450 stopni niżej Brama Wiary, pod którą w XIX w. pielgrzymi błagali o darowanie im grzechów, zanim przepuszczono ich dalej. Według tradycji w tym miejscu prorok Eliasz usłyszał głos Boga Jahwe (1Kl 19:9-18) i ukrywał się w pobliskiej grocie przed królową Izebel. Jedna z kapliczek poświęcona jest temu prorokowi, druga natomiast innemu prorokowi, Elizeuszowi. Miejsce kojarzone jest również z osobami towarzyszącym Mojżeszowi w wejściu na górę, gdzie mieli pozostać i czekać na niego, gdy zejdzie ze szczytu. Zejście tym szlakiem wiedzie przez miejsca o interesującym krajobrazie oraz widokami na klasztor św. Katarzyny, przy którym kończy się trasa.
Co roku przez szczyt przewija się prawie 100 000 osób. Najwięcej nocno-poranne wspinaczki na Górę Synaj, by podziwiać wschód słońca, organizują biura turystyczne w oddalonym o ok. 100 km kurorcie Szarm el-Szejk, a przewodnikami są miejscowi beduini z osady Al-Milga. W pobliskim klasztorze św. Katarzyny - u stóp góry, można przenocować w tzw. Domu Gościnym, prowadzonym przez mnichów, oraz pożywić się w niewielkim punkcie gastronomicznym. Buduini z drużyny piłkarskiej pobliskiej Świętej Katarzyny, w ramach treningu dwa razy dziennie wbiegają na górę Synaj.
Klasztor św. Katarzyny - jest najstarszym na świecie czynnym nieprzerwanie klasztorem chrześcijańskim. Ok 330r ne. z inicjatywy matki cesarza Kostantyna w miejscu Krzewu Gorejącego powstała niewielka kaplica.
Nastepnie w 530 rne cesarz Justynian doprowadził do powstania bazyliki , która jest obecnie kościołem Przemienienia Pańskiego.
W wiekach kolejnych powstały mury obronne . W X wieku wzniesiono obok koscioła meczet. Do dzisiaj dwie wieże chrześcijańska i muzułmańska sąsiadują z soba.
Klasztor jakkolwiek będąc nawet pod władzą muzułmańska nie został nigdy zamkniety. Ostatecznie mury klasztoru odbudował Napoleon .
Swoje imię monastyr zawdzięcza legendzie o męczennicy z Aleksandrii św Katarzynie , zamordowanej w 395 roku.
Św. Katarzyna była nie tylko osobą bardzo zamożną, ale także wykształconą.
O jej rękę daremnie ubiegali się najznakomitsi obywatele miasta. Złożyła jako chrześcijanka ślub dozgonnej czystości.
Właśnie wybuchło prześladowanie: najdłuższe i najkrwawsze w dziejach Kościoła za panowania cesarza Dioklecjana. Szczególną nienawiścią do chrześcijan wyróżniał się Maksymian, władca wschodniej części imperium rzymskiego. Przybył on osobiście do Aleksandrii, by dopilnować prześladowczych edyktów. Pojmana także została Katarzyna i poddana mękom, by ją zmusić do odstępstwa: smagano ją żyłami wołowymi, że z ciała była jedna rana; morzono ją głodem; łamano jej kości; wreszcie ścięto ją mieczem.
Jej ciało znaleziono po upływie 5-ciu wieków na sąsiadującej z Górą Synaj Górze Św. Katarzyny /2637m npm/.
Na terenie klasztoru znajduje się biblioteka z bogatym zbiorem rękopisów.
Tutaj właśnie uczony niemiecki Tischendorf odnalazł w roku 1844 najstarszy rękopis Pisma świętego,
w języku greckim, który dzisiaj jest wspaniałą ozdobą British Museum.
 
www.synaj.com/klasztor.htm
|
